{{weatherData.name}} {{weatherData.weather.main}} C {{weatherData.main.temp}}
|

تئوری تفاوت آرای داوران و مردم در یک جشنواره سینمایی بار دیگر در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر تکرار شد.

سلیقه داوران فیلم فجرعجیب است یا مردم؟
بیشتر بخوانید
به گزارش پندار آنلاین:

این البته یک عادت جهانی ست اما هیچگاه به مذاق هیچکس خوش نمی آید که میان انتخاب داوران و مردم فاصله بسیار باشد که این بار در فیلم فجر چنین شده است.

از روز آغازین جشنواره سی و هفتم دو فیلم متری شیش و نیم و سرخ پوست در تمامی نظرسنجی ها گوی سبقت را از رقبا ربوده بودند. با آنکه ریز آرای تماشاگران به طور رسمی اعلان نمی شد اما اهالی سینما می دانستند این دو فیلم از مردم حسابی دلبری کرده اند و سانس های فوق العاده و نقدهای منتشر شده در رسانه ها ناگفته ها را در میان می گذاشت.

در روز اختتامیه پس از آنکه مدیرعامل خانه سینما این آمار را به طور رسمی اعلان کرد و گفت در نگاه مردم فیلم متری شیش و نیم اول و سرخ پوست دوم است، همه به شمارش سیمرغ های این دو فیلم پرداختند.

نتیجه عجیب  است، داوران برای این دو فیلم مورد توجه مردم کلا سه سیمرغ دادند. دو تا برای متری شیش و نیم و یکی برای سرخ پوست.

این اتفاق وقتی جالب تر می شود که داوران به متری شیش و نیم  دو جایزه فنی بهترین صدابرداری و بهترین تدوین داده اند در حالی که مردم جذب قصه جسارت آمیز فیلم شیش و نیم  و کارگردانی و بازی های درخشان آن شدند.

و سرخ پوست که جایزه ویژه داوران را می برد به هیچ وجه حائز سیمرغی حتی در همان بهش های فنی نمی شود!

به هر حال این شکاف عمیق میان داوران فیلم فجر که خود همگی سینماگرانی شناخته شده هستند و مردم اصلا امر خوشایندی نیست.

شاید این تصور را شکل دهد که سینماگران تصمیم ساز ما نمی دانند مردم چه چیزی را دوست دارند و از سلیقه مردم دور شده اند.

 

اخبار مرتبط

ارسال نظر

 

گوناگون