{{weatherData.name}} {{weatherData.weather.main}} C {{weatherData.main.temp}}
|

پژمان جمشیدی هم در یکی از برنامه های صدا و سیما به بیماری کرونا مبتلا شده بود و بعد از بهبودی بر سر مزار دو دوست عزیز مهرداد میناوند و علی انصاریان رفت.

کرونا به سراغ  پژمان جمشیدی هم رفته بود+عکس

پژمان جمشیدی بازیگر سریال های «دیوار به دیوار»، «پژمان» و «زیرخاکی» به بیماری کرونا مبتلا شد و پس از قرنطینه خانگی بهبود یافت. پژمان جمشیدی بازیکن فوتبال پیشین و بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر اهل ایران است. پژمان جمشیدی در طول فعالیت حرفه‌ای خود در فوتبال برای باشگاه‌هایی مانند سایپا، پرسپولیس و پاس تهران و نیز برای تیم ملی ایران بازی کرد.پژمان جمشیدی پس از بهبودی روز پنجشنبه به بهشت زهرا رفت و بر سر مزار مهرداد میناوند و علی انصاریان ساعتی اشک ریخت.

همان روزی که خبر رسید علی انصاریان دچار ایست تنفسی شده، شایعه ابتلای پژمان جمشیدی به کرونا هم در محافل فوتبالی و میان دوستان نزدیک این هنرمند فعلی و فوتبالیست قدیمی پیچید.

در واقع هنرمندانی که بعد از شنیدن وخیم شدن حال علی انصاریان سراسیمه خودشان را به بیمارستان فرهیختگان می‌رساندند، در میان حرف‌هایی که می‌زدند، به این نکته هم اشاره می‌کردند که پژمان جمشیدی نیز به کرونا مبتلا شده بود اما خوشبختانه بیماری او چندان حاد نبود و درمان شد.دوستان پژمان می‌گویند او به تازگی از بستر بیماری و دوره قرنطینه کرونا بیرون آمده است. البته ناراحتی امروز پژمان کرونای خودش نیست، او سوگوار درگذشت دوستانی است که سالها کنارشان بود و کنارش بودند.به گفته یکی از دوستان جمشیدی، ابتلای پژمان به کرونا مربوط به روزهای پایانی دی ماه می‌شود و خوشبختانه ویروس کرونا به ریه او آسیب نزد و آزمایش‌های متوالی نشان داد به طور کامل از این ویروس رها شده است.

پژمان جمشیدی

 

یادداشتی برای مهرداد میناوند از طرف پژمان جمشیدی

 پژمان جمشیدی ستاره سال های نه چندان دور پرسپولیس که در تیم ملی نیز چند سالی با مهرداد میناوند هم تیمی بود، یادداشتی احساسی برای مهرداد میناوند نوشته. او از اولین باری که مهرداد میناوند را دیده آغاز کرده و بعد به روزهایی رسیده که به قول خودش «داداش کوچکه» میناوند شده بود...

این یادداشت را در ادامه می‌خوانید:

مهرداد جانم سلام

مهرداد بهت گفته بودم اولین باری که دیدمت کی و کجا بود؟

میدونم تو یادت نیست.نبایدم یادت باشه.تو ستاره تازه پرنور شده فوتبالمون بودی و بعد از جام ملت های اسیا ٩٦ و اون درخششت تو اون جام ، اومده بودی زمین شماره دو امجدیه که احتمالا کسی رو ملاقات کنی.یادمه نفسمون بند اومده بود دیدیمت.شک ندارم همه بچه هایی که اونجا بودن و اتفاقا همه هم تقریبا هم سن و سالت بودیم ارزو داشتیم روزی کمی شبیه تو بشیم.به جایگاه تو برسیم.سال ها گذشت و هم بازی شدیم تو تیم ملی.هیچوقت نشد این خاطره رو بهت بگم.نشد بگم تو کجا و من کجا.هرچند چیزی که عیان بود چه حاجت به بیان بود.

چقدر به هم نزدیک شدیم.هروقت ایران بودی خراب میشدم سرت.یادته خونمون تقریبا تو یه کوچه بود.شده بودم داداش کوچیکه.

میومدم و کلی راجب فوتبال حرف میزدیم و کلی با اریا تو هال اون خونتون که لعنتی یه پله بیخود هم وسطش داشت فوتبال بازی میکردیم و تازه بعدش یه شبایی میرسیدیم به مراسم بذل و بخشش.

اخر شب که میخواستم برم در کمدتو باز می کردی و میگفتی اینارو از اتریش اوردم هنوز نپوشیدم ، هرکدومو دوست داشته باشی و برنداری ازت ناراحت می شم.

منم اوایل روم نمی شد ولی به مرور پررو شده بودم و برمیداشتم و تو هیچوقت حتی نگاه نمی کردی چی برداشتم و چندتا برداشتم.

مهرداد یادته ماه رمضونا دم سحر دوتایی میرفتیم ولیعصر ، آش می خوردیم ، حلیم می خوردیم ...

مهرداد سالگرد ازدواجت یادته کی بود.

بازی اخر اولین دوره لیگ برتر

اومدی استادیوم و روسکوها نشستی و بعد از قهرمانی اومدی بغلم کردی و گفتی شب دیرنیایا . هومن و مامک و مامان بابا رو هم بیار

اخی مامانمم بود.چقدر خوش گذشت.بعد از قهرمانی و کنار تو

اخرین شبم که با هم بودیم و حتما یادته

چیزی نگذشته ازش که

اخه پسر تو چرا تلفنو برداشته بودی به همه زنگ میزدی و حال همه رو میپرسیدی اون شب

چیزی میدونستی مهرداد؟ جون پژمان میدونستی میخوای تنهامون بزاری؟

نگو نه که باورم نمیشه

اخه چطوری میشه اونجوری با هیجان به همه زنگ بزنی و هی به من بگی بیا فلانی رو هم بگیریم

به سهراب زنگ زدیم ، به کورش بختیاری زاده، به حسام به امیر به علی کریمی به ...

رفیق ، داداش بزرگه ، این رسمش بود؟

من که هیچکدوم از محبتاتو جبران نکردم

اخه بامعرفت تو تازه شروع کرده بودی دوباره ، دوماد شده بودی ...

اخه دلم برات تنگ میشه که

دل من چیه ، دل همه مردم برات تنگ میشه

دل همه هوادارات

پاشو ببین استقلالیا دارن برات چیکار میکنن پسر

مگه میشه این همه کری بخونی و باز محبوب همه باشی

تو راست میگفتی

فوتبال بدون کری خونیاش که فوتبال نیست

باورم نمیشد وقتی بیمارستان بودی استقلالیا هم دلشون خون بود

مهرداد کمرم شیکست با رفتنت عزیزم

دلم آتیش گرفته عزیز دلم

خدا پشت و پناهت

سفرت به خیر

مهرداد قول میدم هیچوقت و هیچ لحظه ای فراموشت نمیکنم.قول مردونه

 

 

 

آنچه دیگران میخوانند
آنچه دیگران میخوانند

ارسال نظر

 

دیگر رسانه‌ها